هیچکی از رفتن من غصه نخورد هیچکی با موندن من شاد نشد وقتی رفتم کسی قلبش نگرفت بغض هیچ آدمی فریاد نشد
وقتی رفتم کسی غصش نگرفت وقتی رفتم کسی بدرقم نکرد دل من میخواست تلافی بکنه پس چشه هیچ کسی عاشقم نکرد پس چشه هیچ کسی عاشقم نکرد
وقتی رفتم نه که بارون نگرفت هوا صاف و خیلی هم آفتابی بود اگه شب میرفتم و خورشید نبود آسمون خوب میدونم مهتابی بود
دم رفتن کسی گفت سفر بخیر که واسم غریب و نا شناخته بود اما اون وقتی رسید که قلب من همه آرزوهاشو باخته بود
چهره هیچ کسی پژمرده نبود گلا اما همه پژمرده بودن کسائیکه واسشون مهم بودم همه شاید یه جوری مرده بودن
وقتی رفتم کسی غصش نگرفت وقتی رفتم کسی بدرقم نکرد دل من میخواست تلافی بکنه پس چشه هیچ کسی عاشقم نکرد پس چشه هیچ کسی عاشقم نکرد
وقتی رفتم نه که بارون نگرفت هوا صاف و خیلی هم آفتابی بود اگه شب میرفتم و خورشید نبود آسمون خوب میدونم مهتابی بود
دم رفتن کسی گفت سفر بخیر که واسم غریب و نا شناخته بود اما اون وقتی رسید که قلب من همه آرزوهاشو باخته بود اما اون وقتی رسید که قلب من همه آرزوهاشو باخته بود
برای ورود به زندگی نامه مهستی به ادامه مطالب مراجعه کنید
نظرات دوستان
۱- شنبه 9 تیر1386 ساعت: 21:22 توسط:مهدیه و ملیکا
سلا بزم خوبید وبلاگتون قشنگه اگر براتون امکان داره به وبلاگ دخترونه ما هم بیاید سرنید
سلام من صفحه ی ویژه ی احمد کایا این ترانه خوان انقلابی را دیده بودم. انتظار داشتم در وبلاگتان از این انسانهای شریف و انقلابی بنویسید و نه از ضدهنرمندان طرفدار سلطنت! ترجمه ی زیبایی از شعر «با غرور به جهان می نگرم» گذاشته بودید. لطفا کل این شعر را ترجمه کرده و بگذارید. اگر می توانی کل اشعار را ترجمه کن و بده انتشارات چاپ کنند. البته انتشارات نگاه با ترجمه ی یغما گلرویی چاپ کرده ولی زیاد ترجمه های جالبی نشدند. خواهش دارم جواب رو همین جا بگذار: چرا از این ضدهنر مندانی مثل سلطنت طلبها می نویسی؟ از انقلابیون بیشتر بنویس با تشکر، یک کارگر سوسیال دموکرات انقلابی
نوسندگان
